“Beni de götürücektin unuttun mu? bavuluna saklanırdım, kimseler görmezdi; saklambaç oynarken saklanmıştım ya, sen bile bulamamıştın beni.
uçurtma uçurucaktık hani, söz vermiştin bana; niye yalan söyledin?
burnun uzadı mı inci, hani pinokyo’nunki gibi…?
Uçurtmayı Vurmasınlar 1989”
Bahtiyar ol gözüm yok
Rabbim verir sabrını
Bu hesap böyle bitsin
Helal ettim hakkımı…
hatırlayarak yaşamak boynumuzun borcu ama ölürdün unutmasan…
Bana, kendini tanısaydın bütün insanları tanırdın diyorlar. Ben de onlara diyorum ki: Bütün insanları tanıyana dek kendimi tanıyamam…
Halil Cibran
+ İsmini vermek istemiyorsun yani?
İskender : İsmimi verirsem oda beni terkeder diye korkuyorum.
+ Ooo… Çok yoğun bir yalnızlık yaşıyorusun. Çok ağır yalnızlığın ortasındasın galiba?
İskender : Kuduz köpek kadar yalnızım…
+ Pekala yalnızlık nedir peki romantik haydut?
İskender : Yalnızlık, gece ayazında sabaha kadar beklemek gibidir. Isınmak için güneşin doğmasını beklersin ama, o güneş hiçbir zaman doğmaz…Yalnızlık, bulmadığın sevgiyi başka yerlerde aramak gibidir. Ne yaparsan yap onu bulamayacağını bilirsin, ama yine de denemekten vazgeçemezsin. Onun boşluğunu hep başka şeylerle doldurmaya çalışırsın. Yalnızlık, aynı havayı soluyupta bir türlü yan yana olamamak gibidir. Bazen her nefeste onun kokusunu duymak istersin ama yapamazsın. Aldığın her nefes ciğerini acıtmaya başlar. Yalnızlık dediğin, eski bir sandalyenin gıcırdamasıdır yalnızlık.
+ Of be romantik haydut naptın? yine mi terkedildin yoksa?
İskender : Terkedildim. Herkes terketti gitti beni. Sol kaburgam bile firar etti bedenimden. Aradan geçen zaman bile unutmaya yetmiyor. Ettiğimiz kavgaları bile özlüyorum. Saçlarını okşamayı, ellerini tutmayı, aniden boynuna sarılmayı, bana bakışını, karşımda duruşunu, hatta arkasına dönüp yatışını bile. Ona yavaşça sokulmak, sessizce sarılmak, omuzlarından tutup sımsıkı kendine çekmek…
…
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım.
Bana dönesin diye bir bir kapattım.
Şimdi otobüs gelir biner gideriz,
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, başka türlüsü güç,
Bir ellerin, bir ellerim yeter belleyelim yetsin…
Göğe Bakma Durağı Turgut Uyar
Sevmeyi falan değil, yalnızlığı öğren. Çünkü en zor zamanlarında en çok ona ihtiyacın olacak…
Güçlü olan hep haklı çıkarmış,
En iyisini hep önce kaparmış,
Ara sırada yardım edermiş, acırmış…
